Refundacja składek na ubezpieczenia społeczne

2008-02-01

Refundacja składek na ubezpieczenia społeczne

 Jednym z instrumentów rynku pracy jest zwrot kosztów poniesionych z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w związku z zatrudnianiem skierowanych bezrobotnych. Dzięki pomocy finansowej udzielanej pracodawcy, zwiększa się ich szanse na podjęcie pracy i aktywizację zawodową.

 Organem właściwym do załatwiania spraw związanych z refundacją jest starosta, w imieniu którego działa powiatowy urząd pracy.

 

 

Starosta może zawrzeć z pracodawcą umowę przewidującą jednorazową refundację. Przyznanie środków może nastąpić w przypadku, gdy:

 

• pracodawca zatrudniał skierowanego bezrobotnego w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres co najmniej 12 miesięcy, oraz

 

• po upływie 12 miesięcy zatrudnienia skierowany bezrobotny jest nadal zatrudniony.

 

WAŻNE

 

Długość zatrudnienia bezrobotnego warunkuje udzielenie pracodawcy wsparcia finansowego.

 

 

 

Należy podkreślić, iż nie ma znaczenia liczba zawieranych umów o pracę. Liczy się fakt zatrudnienia przez ciągły okres wynoszący minimum 12 miesięcy. Ponadto praca musi być wykonywana na pełnym etacie. Nie jest też istotny czas trwania zatrudnienia po upływie wymaganych 12 miesięcy. Wystarczy, aby strony wiązała umowa terminowa zawarta na krótki okres. Jeśli wolą pracodawcy jest dłuższe zatrudnianie bezrobotnego, to może przyjąć umowę na czas nieokreślony. Trzeba mieć na uwadze, żeby obydwa warunki spełniać łącznie. W przeciwnym razie refundacja nie nastąpi.

 

Kwota refundowanych składek nie może przekroczyć 300 % wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w dniu spełnienia warunków. Zatem pracodawca pokrywa koszty wynagrodzenia oraz pochodnych za okres co najmniej 12 miesięcy pomniejszone o kwotę jednorazowego zwrotu składek na ubezpieczenia społeczne.

 

 

Pracodawca jest zobligowany złożyć wniosek o jednorazową refundację składek na ubezpieczenia społeczne. Fakt jego dostarczenia nie jest równoznaczny z otrzymaniem zgody na skierowanie bezrobotnego do pracy i podpisanie umowy. Dopiero pozytywna decyzja starosty umożliwia skorzystanie z wybranej przez pracodawcę formy wsparcia.

 

Wniosek powinien zawierać:  

 

• dane pracodawcy ubiegającego się o refundację, w tym: nazwę, adres siedziby i miejsce prowadzenia działalności;

 

• numer REGON;

 

• numer identyfikacji podatkowej NIP;

 

• oznaczenie formy prawnej prowadzonej działalności;

 

• liczbę bezrobotnych proponowanych do zatrudnienia w ramach jednorazowej refundacji składek na ubezpieczenia społeczne oraz okres zatrudnienia;

 

• miejsce i rodzaj prac, które mają być wykonywane przez skierowanych bezrobotnych, niezbędne lub pożądane kwalifikacje i inne wymogi;

 

• wysokość proponowanego wynagrodzenia dla skierowanych bezrobotnych oraz wnioskowaną wysokość refundacji składek na ubezpieczenia społeczne z tytułu zatrudnienia skierowanych bezrobotnych;

 

• oświadczenie, że pracodawca nie jest w stanie likwidacji lub upadłości.

 

Ponadto mogą być wymagane dokumenty poświadczające treść zawartą we wniosku lub zawierające inne informacje (np. o niezaleganiu w opłatach, wielkości zatrudnienia). Starosta może oczekiwać podania liczby i rodzaju bezrobotnych, którzy są kwalifikowani do kategorii osób będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy (np. powyżej 50 roku życia, niepełnosprawni), a także przedstawienia danych o dotychczasowej współpracy, takich jak: rodzaj środków uzyskanych z Funduszu Pracy, imienny wykaz bezrobotnych skierowanych do pracy, podstawa prawna dalszego ich zatrudnienia (umowa na czas określony lub nieokreślony).

 

WAŻNE

 

Pozytywne rozpatrzenie wniosku uprawnia do nawiązania umowy dotyczącej refundacji składek na ubezpieczenia społeczne.

 

 

Starosta zawiera umowę z pracodawcą, która w szczególności powinna określać:

 

• liczbę bezrobotnych oraz okres, na jaki zostaną zatrudnieni;

 

• rodzaj i miejsce wykonywanych prac oraz niezbędne lub pożądane kwalifikacje bezrobotnych;

 

• termin i wysokość należnej refundacji z Funduszu Pracy;

 

• obowiązek informowania starosty o wypadkach wcześniejszego rozwiązania umowy o pracę ze skierowanym bezrobotnym;

 

• obowiązek zwrotu wypłaconych kwot refundacji w przypadku wykorzystania środków niezgodnie z umową oraz tryb i termin tego zwrotu.

 

W umowie należy zawrzeć zobowiązanie do zwrotu otrzymanej refundacji wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia udostępnienia środków, w terminie 30 dni od wezwania starosty w przypadku:

 

• niespełnienia warunków dotyczących utrzymania stanu zatrudnienia w związku z udzieloną pomocą publiczną;

 

• złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia, że nie zachodzi likwidacja lub upadłość.

 

Umowa ma charakter cywilnoprawny. To oznacza, że mogą być wprowadzone do jej treści dodatkowe postanowienia. Przykładowo istotne jest doprecyzowanie rodzaju dokumentów potwierdzających wydatkowanie środków w okresie 12 miesięcy, które pracodawca ma przedstawić w momencie złożenia wniosku o dokonanie refundacji (np. deklaracje, przelewy, listy płac i obecności).

 

WAŻNE

 

Pracodawca zawiera z bezrobotnymi umowy o pracę.

 

 

Warto zaznaczyć, że starosta może skierować do pracodawcy każdą osobę bezrobotną zarejestrowaną w powiatowym urzędzie pracy. Zgodnie z zasadą równego traktowania w zatrudnieniu powinny być jej przyznane wszelkie uprawnienia wynikające z przepisów prawa pracy i ubezpieczeń społecznych oraz regulacji wewnątrzzakładowych, które dotyczą ogółu pracowników.

 

W celu potwierdzenia faktu zatrudnienia pracodawca przedkłada staroście kserokopie umów o pracę nawiązane z bezrobotnymi.

 

 

 

Pomoc w  tworzenie nowych miejsc pracy jest udzielana, jeżeli:

 

• utworzone miejsce pracy stanowi wzrost netto liczby pracowników u danego pracodawcy, w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy;

 

• pracodawca utrzyma przez okres 3 lat, a w przypadku mikro-, małych i średnich przedsiębiorców przez 2 lata:

 

a) dotychczasowy stan zatrudnienia na poziomie nie niższym niż średnie zatrudnienie z ostatnich 12 miesięcy albo stan zatrudnienia z dnia składania wniosku o pomoc, o ile jest on wyższy, oraz

 

b) miejsca pracy utworzone w związku z przyznaną refundacją.

 

Wydatkami kwalifikującymi się do objęcia tą pomocą są ponoszone w okresie 24 miesięcy przez pracodawcę koszty płac nowych pracowników, na które składają się wynagrodzenia brutto oraz opłacone od nich obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne. Udział własny pracodawcy w kosztach zatrudnienia powinien wynosić co najmniej 25 %.

 

Pomoc na rekrutację pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej sytuacji na rynku pracy jest udzielana:

 

• jeśli intensywność pomocy brutto obliczana jako procent kosztów płac (wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne), przez jeden rok od dnia zatrudnienia bezrobotnego, nie przekroczy 50 %; 

 

• gdy rekrutacja nie stanowi wzrostu netto liczby pracowników w danym zakładzie, stanowiska pracy zostały zwolnione w następstwie dobrowolnego odejścia, ograniczenia czasu pracy, przejścia na emeryturę lub zwolnienia za naruszenie obowiązków pracowniczych i nie w wyniku redukcji etatów, oraz

 

• pracownicy muszą być uprawnieni do nieprzerwanego zatrudnienia przez minimum 12 miesięcy, a pracodawca może rozwiązać umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia obowiązków pracowniczych.

 

WAŻNE

Pracodawca zobowiązuje się do spełnienia warunków odnoszących się do dopuszczalności udzielenia pomocy publicznej.

 

Obowiązkiem pracodawcy jest przedstawienie szczegółowej dokumentacji kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą.

 

 

 

Autor: Grażyna Spytek - Bandurska